Waarom wij doen wat we doen

Waarom doen jullie wat jullie doen, vroeg laatst iemand.

Dat zit zo:

Ik krulde m’n tenen in het warme zand, terwijl ik met half dichtgeknepen ogen de horizon aftuurde. Het ruisen van de golven, de zilte zeelucht, en de brandende zon op m’n rug deden me helemaal ontspannen. Wat had ik hier naar verlangd! E rekte zich lui naast me uit, terwijl hij met één oog knipperend tegen de zon, even naar me keek. Zijn tevreden glimlach sprak boekdelen.

Het was een lange, koude winter geweest. Ons harde werk, al de concessies om ons bedrijfje van de grond te krijgen, hadden z’n vruchten afgeworpen. Al die jaren van investeren hadden ons gebracht waar we wilden zijn: eigen baas, mèt de vrijheid om ons bedrijf te monitoren vanuit iedere uithoek van de wereld. Laptop, internetverbinding, en lang leve de vrijheid!

E en ik startten ongeveer zeven jaar geleden in een piepklein appartementje. Een matras op de grond en een gammel rek voor onze  garderobe, waren onze schrale bezittingen. Ondertussen wonen we in een vol huis, met drie slaapkamers…

Met eigen kracht, ondanks een spervuur van negatieve kritiek, hebben we ons er door geworsteld. En nu draaien we, doen wat we willen, en hebben dit aan niemand anders te danken dan aan onszelf.

Daarom doen we wat we doen!