Van thuis uit werken

Van thuis uit werken is leuk. Geen ochtendspits-stress in de badkamer, géén autogassen in de file, en geen collega’s met een ochtendhumeur. Tenzij je natuurlijk je werkruimte deelt met een echtgenoot die aan deadline-stress lijdt. Dat terzijde gelaten, is het heerlijk om m’n eigen ritme te bepalen en in m’n vertrouwde omgeving te werken. Ik geniet er van.

Toch is er een keerzijde. En ik weet het klinkt cliché. Maar waarom zou een cliché überhaupt een cliché zijn? En wie ben ik, om daar een uitzondering op te zijn?

Zo is er de eenzaamheid. En ja ik weet, er is mijn wederhelft die tegenover me werkt. Maar die is stil als hij werkt. Héél stil. En hij houdt niet van keuvelen. Punt uit.
Om mijn onbeheersbare kwettertetterdrang te bevredigen, tussen de schrijfsels door, ‘Socialmedia’ ik dus. Virtuele kreten tegen virtuele vrienden,die virueel in hun veilige virtuele habitat vertoeven. Af en toe komt er één van zijn troon en vereert me met een reply. Wat zijn we gelukkig.
Op zeldzame momenten, als ik offline bijklets met vriendinnen, hoor ik de wildste verhalen over roddelende collega’s en dwarsliggende bazen. Dan geniet ik stilte van mijn rijkdom thuis…

Dan is er zelfmotivatie. Natuurlijk zijn er de deadlines. Gelukkig, die houden me in het gareel. Maar toch is er altijd dat stemmetje. Uitdagend en onbeschaamd noemt het zich vrijheid. Op de meest ongelegen momenten komt ze met verleidelijke voorstellen: zullen we een koffietje gaan drinken? Ga je mee effe gezellig naar Maastricht? Ga je mee langlaufen? Het heeft zo mooi gesneeuwd en dat gebeurt niet zo vaak hier. De trut. Laat me gerust, ik moet werken.

Om dan nog maar te zwijgen over moeders, vriendinnen en andere goedbedoelende zielen. Als je thuis werkt, er ontspannen en blij uitziet, zie je er niet uit als iemand met een fulltime job. Dan heb je tijd, in hun ogen. Ik kan het hun niet kwalijk nemen. En vaak doe ik concessies om teleurstelling te voorkomen. Maar oh wéé als ik thuis kom, dan wacht mij een uitputtende dans met één of andere deadline. En dat is vermoeiend, ik zweer het je.

Zo, nu genoeg gezeur. Die kleine kanttekeningen daargelaten, stel ik alles in het werk om het thuiswerk te blijven doen! I just love it!!!