Werken

Schrijven voor het web vraagt een andere insteek dan voor print. Web-tekst is kort, bondig en vooral pittig. Dit om de vlug afgeleide webgebruiker te blijven boeien. Voor print mag een tekst langer en breedsprakiger zijn.  Met een boekske in de hand zijn we blijkbaar geduldiger dan met een scherm voor onze neus. Zo werkt het nu eenmaal. Staat je digi-scherm te vol met tekst, dan klik je weg.

Toch ga ik een nooit gepubliceerde printtekst posten die ik een paar maanden geleden schreef. Ik daag jouw digi-geduld uit! Lees méér »

Ik wilde vandaag zo graag iets moois schrijven. Iets romantisch, melancholisch of iets cynisch. Maar er kwam niets. Een leeg blad bleef me aanstaren.

Lees méér »

Waarom doen jullie wat jullie doen, vroeg laatst iemand.

Dat zit zo:

Ik krulde m’n tenen in het warme zand, terwijl ik met half dichtgeknepen ogen de horizon aftuurde. Het ruisen van de golven, de zilte zeelucht, en de brandende zon op m’n rug deden me helemaal ontspannen. Wat had ik hier naar verlangd! E rekte zich lui naast me uit, terwijl hij met één oog knipperend tegen de zon, even naar me keek. Zijn tevreden glimlach sprak boekdelen. Lees méér »

Maandagen zitten verkeerd geprogrammeerd in mijn kop. Ik associeer ze met ‘het hervatten van de werkweek’.  En werkweek heeft voor mij een ondertoon van noeste- of keiharde arbeid: het lijf afbeulen, en de geest doden. De geschiedenis van mijn voorouders zit verdorie diep. Lees méér »

Roemenië 1995

Het rook er naar zweet, ranzige knoflook en drank. De trein van Bukarest naar Brasov.

Holle donkere ogen in een verweerd gezicht, staren door een smoezelig raam. Een adembenemend, glooiend landschap glijdt voorbij. De ogen kijken, maar zien niet. Knoestige handen omklemmen een plastic tas. Op de tas prijkt het beeld van een lachende dame, in schril contrast met de doorleefde handen. Lees méér »

Ik sta op facebook. Maar ook op LinkedIn, twitter, myspace en tal van profilerende platforms. We etaleren onszelf massaal. En ik doe mee. Maketeers noemen het Personal Branding. Lees méér »

Al de hele week draai ik als een kip zonder kop rond een openingszin. Ik kom niet verder dan losse woorden als: rugzak, lef, avontuur en roekeloos liften. Reisbestemming: Roemenië. Lees méér »

Van thuis uit werken is leuk. Geen ochtendspits-stress in de badkamer, géén autogassen in de file, en geen collega’s met een ochtendhumeur. Tenzij je natuurlijk je werkruimte deelt met een echtgenoot die aan deadline-stress lijdt. Dat terzijde gelaten, is het heerlijk om m’n eigen ritme te bepalen en in m’n vertrouwde omgeving te werken. Ik geniet er van. Lees méér »

Of ik een tekst voor ’m wilde schrijven. Interviews in leesbare vorm gieten. En of ik z’n foto’s kracht bij wilde zetten met korte tekst. Oh ja, hij zou delen hiervan vertalen in ‘t engels en meesturen om mee te doen aan World Press Photo. Lees méér »

Als je niks te doen hebt en je verveelt, blijf dan maar even hier. Ik garandeer dat je verveling zal toenemen. Als je niks te zeggen hebt, geen probleem. Ik houd van stilte. Alhoewel er volgens mij altijd wel iets te zeggen valt (haar naam is vrouw  ). Lees méér »