Schoon gerelativeerd
Hoe je leven er uit ziet, hangt deels af van: achtergrond, keuzes en gevolgen van keuzes. Hoe je zelf er uit ziet, hangt af van wat moeder natuur je gaf. En wat je ermee doet.
Onze maatschappij verheerlijkt schoonheid en linked haar aan welvaard en voorspoed. Films, reclame, magazines, mooi zijn is het hoogste goed. Gefotoshopte, gladde modellen geven de toon aan en de verkoopsindustrie lacht in het vuistje. Het verkoopt, want we zien het zo graag.
Ik ook. Natuurlijk; een adembenemend landschap, wit schuimende golven, of een zacht mannenkontje, wie wordt er niet door geroerd. Schoonheid wordt echter overrated. We worden knettergek gemaakt, gestalkt en geïndoctrineerd door de media. De balans is ver te zoeken. Vrouwen zijn geobsedeerd door de deukjes in hun billen, mannen dromen van reuzenpiemels en tieners krijgen anorexia.
Je moet van goeden huize komen, wil je niet meegesleurd worden in deze ko(l)kende hype. Hiermee wil ik niet zeggen dat schoonheid onbelangrijk is. Maar hoe leeg en oppervlakkig is het leven, als het zwaartepunt slechts daar ligt. Vroeg of laat moet je het toch inleveren. Alles zakt onherroepelijk naar het zuiden, hoe hard de dokter ook trekt. En wat dan? Wat blijft er?
Waarom het mij zo raakt? Omdat ik...lang (lang) geleden er te vaak op aangesproken werd, er te veel op be/geoordeeld werd, het zo vaak een leeg gevoel gaf, het geroemd en verguisd werd. Het deed pijn; de jaloerse vrouw, de glurende getrouwde man, de intimiderende werkgever. Ze zagen slechts het omhulsel. En ik kreeg een uitputtende liefde- haat-verhouding met schoonheid. Mijn therapeut en ik hebben veel werk gehad...
Nu het zuiden begint te trekken en de dokter niet aan m'n lijf mag komen, heb ik het verwerkt en het schoon gerelativeerd.



Reacties
@Lieven: Ik denk dat het
@Lieven: Ik denk dat het allemaal een kwestie is van loslaten. Zo veel mogelijk loslaten...
@Michael: levende vissen zwemmen tegen de stroom in, dooie drijven mee, niet?
zelfvertrouwen
Moeder natuur bepaald heel wat. Maar onze opvoeding, de omgeving waar we groot werden, bepaald ook zeer veel.
Iemand die het geluk heeft gehad te kunnen ontwikkelen tot iemand met veel zelfvertrouwen zal dit ook uitstralen, zal fier zijn op zichzelf en dat ook aan de buitenkant laten zien.
Maar het is eveneens waar wat jij schrijft. Een mooie buitenkant opent vele deuren. En ja, dan krijg je ook wel zelfvertrouwen.
Maar met de jaren verandert er wel wat aan die buitenkant. En dat moet je kunnen aanvaarden.
Oud worden is niet moeilijk, aanvaarden dat je het wordt des te moeilijker!
Oei, het zat precies hoog hé.
Oei, het zat precies hoog hé. Maar je hebt wel gelijk ... sommige mensen moeten het vooral stellen met vooroordelen die hun doorgaans niet ten goede komen, terwijl er een kleinere groep mensen is die dank zij diezelfde regel alles kunnen veroorloven. Mensen met een mooi uiterlijk worden meestal vooraan geplaatst, terwijl minder bedeelden het moeten stellen met de reserve zitjes. Dat fenomeen zie je zelfs op televisie waar de mooiste mensen uit het publiek mee in beeld worden geplaatst meestal achter de presentatoren.
En dan wordt er gezegd dat de echte schoonheid van binnen zit. Als je het dan zover krijgt dat er nog iemand naar je luistert als je iets wil vertellen ka je dat misschien nog trachten te bewijzen ook.
Daarom bewonder ik mensen die hoedanook, soms tegen de stroom in, hunzelf trachten te blijven, gewoon hun ding doen.
Gewoon hun eigen ding doen door de jaren heen ...
Nieuwe reactie inzenden