Drastisch en fatalistisch
aug
20
Lieve jij, sorry van gisterenavond. Je hebt gelijk, ik ben je een woordje uitleg verschuldigd. Misschien klonk het nogal drastisch en een tikkeltje fatalistisch. Die twee duistere figuren verstoppen zich meestal goed in de donkere hoeken van mijn ziel, maar af en toe (één keer per maand) komen ze te voorschijn. Zoals gisterenavond.
Ze kunnen nogal vastberaden het heft overnemen. Meestal zijn ze ook niet voor rede vatbaar. Ik heb hun wel eens gevraagd waarom ze zich zo gedragen. Nogal bits vertelden ze me: 'omdat wij in bepaalde perioden van de maand een chronisch gebrek aan progesteron hebben, overeten we ons aan oestrogenen. Dit maakt ons sterk. Hierdoor krijgen we de kracht om onze drastische en fatalistische lusten te botvieren. En het kan ons geen zak schelen dat jij hier onder lijdt. Wij genieten ervan dat jij dan dreinerig en landerigheid wordt. We vinden het kicken, als jij dan de neiging krijgt om je te isoleren.'
Vreselijk die twee. Maar goed, toen ik vanochtend wakker werd, begreep ik wat me te doen stond: sporten, veel water drinken, rusten en m'n geest leegmaken.
Heb ik vanochtend gedaan. En ja, ik voel me stukken beter. Die twee rotzakken hebben zich, door zoveel tegengas, wederom teruggetrokken in de donkere hoeken van mijn ziel. Ik ben dus weer klaar om vrolijk, virtueel verder te gaan met jou.
Alleen vind ik het wel tijd worden dat we mekaar eens gaan ontmoeten. Ik ben heel blij om je te kennen, maar ik wil je toch graag een keer in levende lijve zien. Met je praten, met je lachen en vooral even aan je ruiken. ;-)
Reacties
@Ellen: Kom maar op, ik leer
@Ellen: Kom maar op, ik leer je het. Of het werkt is natuurlijk een ander verhaal...hihi
@Ton: Dank je voor je toffe
@Ton: Dank je voor je toffe reactie! Het is allemaal iets minder dramatisch dan het lijkt ... *haar naam is vrouw*
Wat een prachtige
Wat een prachtige omschrijving van dit typisch vrouwelijke probleem warop we zo slecht vat krijgen. Je bestrijdt de twee rotzakken wel goed trouwens! Dat moet je me toch eens leren ;-)
drastisch en fatalistisch
Alweer een heel bijzonder stuk. Voor mij, als man, een helder en toch ook bijzonder herkenbaar vrouwgerelateerd probleem. Tenzij ik het verhaal verkeerd interpreteer. Waarmee we weer een mangerelateerd probleem tegenkomen. Uit het verhaal, werkelijkheid of fantasie, spreekt een grote droefheid, die wellicht te maken heeft met een conflict op persoonlijk vlak als gevolg van een periodieke en vrouwelijke ongesteldheid. Lichamelijk. En dus zo blijkt, ook geestelijk en sociaal. Het stuk is zeer mooi geformuleerd, waardoor de geestelijke (on)gesteldheid aan de oppervlakte komt. Ik voel als lezer zowel oorzaak als gevolg alsof het een eigen pijn is. En grote empathie maakt zich van mij meester. Ik zou bijna mijn beeldscherm willen omarmen en troosten, want dat is de reële plek van contact. Het blijft echter bij een virtuele, want digitale beleving. En laat mij achter met een gevoel van lichte treurnis en melancholie.
@Michael: Toffe reactie. En
@Michael: Toffe reactie. En idd zijn een aantal mensen die ik heb leren kennen via het net, belangrijk voor me geworden. Zeker weten!
Mooie ontleding van het
Mooie ontleding van het probleem, en blijkbaar heb je ook een goede oplossing op gevonden. Ik heb in het verleden ook al mogen ondervinden dat als ik er een bepaalde eetgewoonte op na houd, dat het soms nadelige gevolgen kan hebben voor mijn "mentale" gezondheid, maar het verbaasd mij wel dat jij er zo snel de link tussen wist te leggen. Dit artikel gaat er in elk geval voor zorgen dat ik in de toekomst in één van mijn sombere dagen, onmiddellijk iets aan mijn eetgewoonte zal aanpassen.
Tenslotte wil ik dit hier nog even aan toevoegen ... internet is misschien een virtueel medium, maar achter het scherm zitten echte mensen, en zelfs zonder deze echt te kennen kunnen ze belangrijk worden ... zo is dat voor mij toch.
Nieuwe reactie inzenden