Social Media in volle kracht

Koningin Beatrix had ongelijk toen ze het volgende zei in haar kerstboodschap, vorig jaar:

“Zonder enig wij-gevoel wordt ons bestaan leeg. Met virtuele ontmoetingen wordt die leegte niet gevuld. Technische vooruitgang en individualisering hebben de mens onafhankelijker en afstandelijker gemaakt. We zijn geneigd van de ander weg te kijken en onze ogen en oren te sluiten voor de omgeving. Mensen communiceren via snelle korte boodschapjes. De moderne technische mogelijkheden lijken mensen wel dichter bij elkaar te brengen, maar ze blijven op ‘veilige’ afstand, schuilgaand achter hun schermen. Wij kunnen nu spreken zonder te voorschijn te komen, zonder zelf gezien te worden, anoniem. Domweg, grofweg emoties uiten is makkelijk geworden. Op spreken zonder respect wordt niemand meer afgerekend.”

Zaterdagavond 30 oktober bewees het tegendeel. Deze 'Tweetup' was in alle opzichten 'grensverleggend'. Een gezellige, ongedwongen avond gevuld met kunst en cultuur in een zéér gemengd gezelschap. Offline zouden we misschien nooit contact gelegd hebben. Maar het wereldwijde web heeft gezorgd dat 44 mensen met een zéér diverse achtergrond samengebracht werden. En ze vonden het nog leuk ook!

Vanuit alle windstreken waren mensen komen aanwaaien. Vlaanderen ontmoette Nederland. De lage landen waren voor één avond weer één, dankzij Twitter, Facebook en een webblog.

Enkelen, uit Rotterdam, Amsterdam en Apeldoorn brachten de nacht bij ons thuis door. Full house dus. Een gezellige drukke boel in een informele sfeer. Croissants bij het ontbijt, een Vlaams-stoofvlees-diner à la carte en small talk in een walm van blauwe sigarettenrook in de tuin.

Anderen , uit Den Haag, Friesland, Sittard, Amsterdam, etc hadden een overnachting geboekt hier in de buurt. Verschillenden uit Vlaanderen zijn die zelfde avond laat, nog kilometers naar huis gereden.

Sommigen zeiden: 'het was pure magie' terwijl anderen tranen van waardering in de ogen hadden bij het afscheid. Kortom, de omgeving, de ongedwongen sfeer, de culturele invulling, gaven het geheel iets feeëriek. Een herfstavond om nooit meer te vergeten.

Kaat & Daan gaven een prachtig staaltje van eigen kunnen weg voor een publiek dat met ingehouden adem luisterde. Een daverend applaus en een bisnummer. Geweldig die twee achttienjarigen.

De glasheldere stemmen van Lieve en Annette in het kattenduet van Rossini, deden iedereen versteld staan. We kenden hen wel van Twitter en wisten dat ze zongen in een koor. Maar dat het zo leuk klonk, daar hadden we géén idee van! Oh ja, wij hebben ook gemusiceerd. Fons, Enzo en ik. Het warme applaus gaf ons moed, om het ooit nog eens te doen.

Toen aan het eind van de avond Wouter van Heiningen zijn gedichten voordroeg, ontstond er een zinderende intieme sfeer. 'Out of time'. Of zoals hij het zelf formuleerde: 'in een hoek van een eeuwenoude kapel met alle ogen me gericht en dan de reacties, maakte me even aan het blozen. En geloof me, daar heb ik eigenlijk nooit last van'

Het was mooi. Woorden schieten te kort. Voor herhaling vatbaar. Andere plaats, andere tijd, andere artiesten. Beloofd.

Fotoreportage van Susan Quinlan (Fotograaf)

Fotoreportage van Ruben Philipsen (beeldend kunstenaar / fotograaf).

Met speciale dank aan:

Culturele dienst stad Tongeren

Meubelen Lenaerts

Academie Tongeren

Video Kaat & Daan Video Heidi Schoefs Trio