Wie schrijft denkt geen doem

Een eigen boek schrijven. Niks bijzonders, als je bedenkt dat er miljoenen geschreven-, duizenden gedrukt- en honderden gelezen worden. Wie schrijft er in deze tijd eigenlijk géén boek?! Degenen die het doen, of het op z'n minst ambiëren zijn hip. Al schrijf je maar een niet geredigeerd e-book. Of iemand je ooit zal lezen, lijkt bijzaak. De kans dat je e-book sowieso gevonden wordt op het wereldwijde web, is klein. Meedoen, meeschrijven, is wat telt. De schrijfkunst wordt gedwongen voorrang te verlenen.

Heeft deze tendens te maken met de onheilspellende dreiging van onze ondergang? Als we de nieuwsberichten mogen geloven is ons milieu naar de kloten. Daarbij zijn we, integraal, dodelijke epidemieën aan het kweken, welke onze gemoedsrust verkankeren. Om dan nog maar te zwijgen van de niet aflatende dreigementen van een ineenklappend economisch stelsel.

Hebben we collectief besloten om onze gedachtenspinsels en onze passionele fantasieën te verankeren in de teloorgang van onze geschiedenis? Of dit een rondje doemdenken of pure realiteit is, laat ik in het midden. Is er überhaubt een realiteit, buiten die waar we iedere dag mee overspoeld worden door de media???!!!

Een andere invalshoek voor deze tendens kan natuurlijk ook zijn:
Onze 21ste fantastische eeuw van opportuniteiten, stimuleert tot het ontplooien van ieder latent talent. Wie weet schuilt er wel een bestseller in jou.

Ach, ik ga maar verder met m'n boek. Eén meer of minder, komt er ook niet meer op aan. Trouwens, de tijd dringt...