Grip op begrip
jan
07
Empathie is het vermogen zich in anderen te verplaatsen, volgens Wikipedia. Naar mijn gevoel één van de mooiste eigenschappen die een mens kan sieren. Iedereen kan het leren denk ik, tenzij je erfelijke belast bent met een vorm van autisme. Dan zal het niet lukken. 'U bent dan geëxcuseerd. Maar ga aub eerst even naar de dokter om het officieel vast te laten stellen.'
Bijvoorbeeld: hoe kwetsend en irritant is het als je collega niet gelooft dat je ziek bent en thuis-rust nodig hebt. Anderzijds voelt het zó goed, als iemand begrip heeft. Als we ons altijd zouden kunnen inleven in de ander, zou het leven een stuk aangenamer zijn. Rustiger, vrediger, serener. Ach, laat me maar een beetje utopisch zeveren. Misschien is het wel een vorm van masochisme...
En dan nog; terwijl ik met één vinger naar de wereld wijs, zijn er vier die mijn richting uitkomen.
Reacties
@Stijn: Of een nieuwe harde
@Stijn: Of een nieuwe harde schijf in het hoofd installeren? hihi Een herprogrammering? ;-)
@Michael Grieve:Zolang we blijven proberen om ons een beetje in de ander in te leven is het oké, denk je niet?
@Jan Willem: Ik weet dat jij een heel sterk empathisch vermogen hebt. Dat is juist ook zo mooi aan jou!
@museras:,D.A.Sharon: eerst en vooral dank je voor het mooie compliment! En ik sta open voor discussies...
Empathie
Ik bewonder u blog maar ik zou graag met u hierover willen discussiëren.
Empathie is een gave wat haaks staat op onze egoïstische maatschappij.
Ik bewonder u blogs! David A. Sharon.
Enorm herkenbare blog Heidi.
Enorm herkenbare blog Heidi. In tegenstelling tot hetgeen in de 1ste reactie staat vermeld heb ik kennelijk wel het empatisch vermogen. Ik kan mij namelijk wel goed verplaatsen in de gevoelens van anderen. Daarnaast zelfs stukje pijn en verdriet zelf voelen. Ben wel van mening dat dit iets is welk je in je leven door ervaringen ontwikkelt. Indien iemand veel heeft meegemaakt zal hij of zij zich mijn insziens makkelijker kunnen verplaatsen in het leed doch ook de vreugde van een ander. Zelfs moet ik hier soms weleens ietwat de rem opzetten en ietwat meer afstand houden om mij niet teveel in te leven in een ander. Echter ik begrijp dondersgoed je blog en ben ook van mening dat meer mensen het empatisch vermogen zouden mogen ontwikkelen. Een positieve instelling zou hierbij al reeds kunnen helpen. Alles bekijken door een negatieve bril schiet niet op.
groetjes,
JW
Ik heb zo een beetje het
Ik heb zo een beetje het gevoel dat je hier eventjes iets kwijt wou ;-)
Ikzelf heb geen erfelijke ziekte, toch niet dat ik weet van heb, en ga dus ook niet echt naar de dokter om mij daarvoor te laten onderzoeken, maar ik geloof niet dat empathie bij iedereen ingebouwd zit. Dit is een moeilijk iets, maar ik geloof wel dat veel mensen voordoen alsof ze met een mens begaan zijn. En dat is natuurlijk iets heel anders.
Zo zijn er mensen die zich geroepen voelen om in de zorgsector hun leven door te brengen, daar waar ik enkel een goed luisteraar zou kunnen zijn. Misschien een soort van empathie, maar toch niet volledig hetzelfde.
Ik doe mijn best hoor, daar niets van, en als ik iemand kan helpen zal ik dat ook doen, maar mijzelf inleven in het gevoel en het leven van een ander, dat kan ik niet. Voelen wat een ander voelt lukt ook niet, ik kan het me wel proberen in te beelden, en dat lukt me ook wel, maar écht voelen, dat gaat aan mij voorbij.
Ik denk dat ik eerst nog heel veel werk heb om mezelf te ontwarren voor ik eraan kan beginnen om anderen aan te voelen ... en dat zou wel eens heel lang kunnen duren ... waarschijnlijk zal dat zelfs niet meer voor dit leven zijn ;-))
Ik hoop dat je aan dit samenraapsel van gedachten toch iets hebt gehad .... iets zinnigs, is natuurlijk wel iets anders, maar we doen ons best ;-)))
Een deel empathie kan je
Een deel empathie kan je aanleren, maar een ander deel zit in de hersens en daar heb je veel minder controle over.
Nieuwe reactie inzenden