Mijn ongezouten mening over een kinderboek

Of ik een recensie wilde schrijven over het kinderboek: “Hallo, wie ben jij? Ik ben Pjotr”, door Peter Bresser.
Peter is een Twittermaatje van me, van wie ik weet dat hij kinderboeken schrijft, en op een boot woont in Amsterdam. Leuke man.

Impulsief als ik ben, stemde ik meteen in. Vanochtend heb ik dus een kinderboek gelezen. Iets wat ik zo'n 30 jaar niet meer gedaan heb. Potverdorie die Peter, met z'n boek!!! Ik heb bijna de hele tijd zitten snikken... Wat is dit aangrijpend geschreven.

Een kleine jongen vertelt over een ingrijpende fase uit zijn leven. Vanuit zijn belevingswereld, lees je met ingehouden adem over papa en mama die gaan scheiden, een verhuis, een nieuwe school, een andere vrouw naast papa, enz. Met een pakkende eenvoud wordt duidelijk gemaakt hoe hij deze dingen ervaart, aanvoelt, een plaats geeft en het verwerkt.

Het Pjotr-boek zet volwassenen aan het denken. Daarbij is het een troost voor kinderen die in hetzelfde schuitje zitten. Velen zullen zichzelf herkennen. Anderzijds zal het anderen, die zulke dingen niet meemaken, empathischer maken.

De interactieve invalshoek maakt, dat je kind het boek opnieuw, en opnieuw zal willen lezen. Ook de uitnodiging om de hieraan gelinkte website te bezoeken, waar leuke dingetjes voor kinderen te beleven vallen, geeft het geheel een ludieke meerwaarde.
Het boek heeft een grote educatieve waarde en hoort volgens mij thuis in ieder gezin met kleine kids!