Conformeren of rebelleren?
jun
06
In mijn onzekere bestaan als schrijfster, word ik soms overmand door twijfels. Lang vóór ik mij deze titel durfde aanmeten, en Joost mag weten wanneer je dat recht eigenlijk met recht toekomt, leidde ik het nog onzekerder bestaan van een doorwinterde jobhopper.
Daar ik mijn tienerjaren rebellerend doorbracht, waren woorden als een diploma of een zeker bestaan, klanken die mijn maag deden draaien. Het nest waar ik uitkom, toonde begrip voor mijn rebellie, en in plaats van zich in de strijd te gooien om mij te overtuigen van het tegendeel, vond ik een voedingsbodem voor mijn levensfilosofie. Pa en ma vonden het getuigen van persoonlijkheid, anders te zijn. Zij waren dit namelijk ook, in veel opzichten.
Voor mij impliceerde het, dat ik m'n geluk voor de rest van m'n leven niet afhankelijk zou maken van materie. Met dit idealisme stortte ik me in een maatschappij, waar ik later door veel pijn en teleurstelling achterkwam, die niet veel ruimte biedt aan een non-materialistische levensfilosofie.
Meer dan eens werd ik met de nek aangekeken als ik weer een simpel baantje aannam, louter om m'n rekeningen te kunnen betalen. Als ik voedsel, kleding en onderdak had, volstond dit voor mij, eender welke status hieraan verbonden was. Ik vond dat de medemens die me echt wilde kennen, zich maar de moeite moest getroosten om verder te kijken dan zijn neus lang was. Helaas heeft mijn 'medemens' me meermaals neerbuigend, minachtend en verbaasd aangekeken als ik in een roestig vehikel stapte, waarmee je naar mijn inziens ook op je bestemming kon komen. Zo'n vehikel, één van de statussymbolen van onze maatschappij, was voor velen vaak voldoende om mijn wezen te etiketteren.
Zo transformeerde mijn medemens in de loop der jaren, geleidelijk aan in mijn 'tegenmens'. De wezens die me zo graag bij hun op de stoeptegel wilden, mij zo graag wilde conformeren, kwamen steeds verder van mij te staan, en ik ging me meer en meer isoleren. Uit zelfbescherming. Want uiteindelijk, hoe sterk ik ook overtuigd was van mijn waarden, deed het pijn.
Zo werd het idee geboren om schrijfster te worden, want hoe je het draait of keert, er moet brood op de plank komen. Dit zou mij de gelegenheid bieden mijn contacten met de buitenwereld tot een minimum te beperken. Veilig vanuit de beslotenheid van je eigen wereldje, je eigen ideeën of die van je opdrachtgever toevertrouwen aan papier.
In mijn bestaan als wc-dame of tandartsassistente, had ik echter één zekerheid: er was altijd wel werk. Als schrijfster van bestsellers heb je natuurlijk ook kans op veel werk. Helaas hoor ik niet tot deze categorie. Maar als schrijfster van biografieën leid je een leven van pieken en dalen. De opdrachten komen, en soms blijven ze uit.
Op dit moment zit ik weer even in zo'n 'dal-moment': de bio's laten op zich wachten. Dit maakt me zenuwachtig. Het doet me soms twijfelen of ik niet beter opnieuw moet gaan jobhoppen of me toch maar moet conformeren...
Reacties
Heel mooi en maar al te
Heel mooi en maar al te herkenbaar. Als 17-jarige jongen ben ik op veel plaatsen ook de enige die confort opgeeft voor de natuur, streeft naar een eerlijkere samenleving en bezit eerder als nuttig dan als dierbaar beschouw. Ik ben blij groepen gevonden te hebben als ik, jongeren met dezelfde idealen, met dezelfde filosofie die zich in "the underground" verzamelen als verdediging tegen het verspreidende conformisme. Misschien dat ik mij na mijn studies ook richt op schrijven, u hebt mij geïnspireerd
@Anoushka: Dank je voor je
@Anoushka: Dank je voor je reactie en .... succes met je plannen!!!
familie?
Heel mooi geschreven en heel erg herkenbaar. Misschien moet ik die stap over een tijdje ook maar eens wagen. Eerst nog maar een beetje oefenen ;)
Heel erg herkenbaar. Heb al
Heel erg herkenbaar. Heb al zo lang grote moeite om mijn principes te rijmen met de realiteit. Sta momenteel ook op een kruispunt in mijn leven en weet niet goed van welk hout pijlen maken...
rebelleren
Thx!
@Ton: Dat meen je niet...!!!
@Ton: Dat meen je niet...!!! Wat erg. Met een startende zaak zijn de zomermaanden héééél vervelend. Ik wens je heel veel sterkte, goede moed en power. Maar die heb je, geloof ik.
Liefs
Heidi
conformeren vs
Afgelopen vrijdag werden 2 belangrijke projecten geannuleerd. Althans een werd vooruitgeschoven tot na de zomervakantie (Vakantie? Wat was dat ook al weer?). Het ander gaat niet door vanwege te grote investeringen voor de kruidenierende ondernemers. Benodigd was een totaalbudget van € 4.000 te verdelen door 8 ondernemers, dus € 500 per deelnemer. Hiervoor werd een attractief en effectief actiemiddel gerealiseerd met gegarandeerd gewin. Men vond het bedrag te veel en verzocht (geloof het of niet) of ik niet bereid was genoegen te nemen met € 50 (!) per deelnemer. Ik verkeer nog steeds in de veronderstelling dat het gaat om een slechte grap. Helaas is de werkelijkheid anders en blijkt weer eens dat sommige ondernemers, zeker in deze tijd, menen zonder aas toch vissen te kunnen vangen. Vandaag begint een nieuwe week. Met nieuwe kansen. Ik ga ze zoeken en oprapen.
@Katrin: Lief van je! Doet
@Katrin: Lief van je! Doet goed dit te lezen. Dank je Katrin!
Hey Heidi, Zeer herkenbaar
Hey Heidi,
Zeer herkenbaar wat je schrijft... En ik denk dat elke zelfstandige dit herkent, maar niet iedereen spreekt hierover.
Wat ik de afgelopen tijd geleerd heb: genieten van de tijd als het iets rustiger is, genieten van de drukte als het druk is en... blijven geloven in je droom, passie. Zijn er mensen die werk zat hebben met hetzelfde als wat jij doet? Hoe doen zij dat? Voor mij werkt dat verfrissend om te kijken hoe mijn concullega's het aanpakken...
Ik gun je... morgen weer een reuzeopdracht, en dan ziet alles er ineens weer anders uit!
Vele groetjes,
katrin
@Karel: ik sta even met m'n
@Karel: ik sta even met m'n mond vol tanden...
Mooi, deze invalshoek. 'Survival of the fittest' Herbert Spencer?
Dank vr de verfrissende aanmoediging!
Conformeren of rebelleren
Dag Heidi,ik ben geraakt door je openheid,de manier waarop je 't aandurft zo eerlijk uiting te geven aan je kijk op 't leven,je frustratie, onzekerheid,kwetsbaarheid.Heel normaal en eigenlijk onvermijdelijk dat je geraakt wordt door reacties van je mede(of tegen)-mens.Je bent immers een gevoelsmens.Conformeren moet je enkel in die mate dat je jezelf in stand kan houden:van principes kan je idd geen boterhammen snijden.Zie het louter als een evenwichtsoefening,een uiting van je souplesse,veerkracht,aanpassingsvermogen,maar niet als zelfverloochening,want dat leidt pas tot depressie of isolement.In de natuur is die soort succesrijk,die zich het beste weet aan te passen aan de omgevingsfactoren.Liefs,sterkte en succes gewenst. Karel
eneR
Rene!!!
Wat is dit een leuke verrassing na 29 jaar, dat ik niets meer van je hoorde, niet wist waar je was, wie je geworden was, en wie je liefhebt!
Echt héél tof Rene, je hier tegen te komen. Ik ben geroerd door je woorden!
Dank je!
X
Heidi
@Irene: dan nog maar een
@Irene: dan nog maar een tijdje 'aanhouden'! ;-)
@Michael: dank je voor deze bemoedigende woorden. Met zoveel ervaring, denk ik dat je het klappen van de zweep kent! respect hiervoor!
@Anoniem: dank je voor deze tip! Jezelf juist profileren, is idd één van de aspecten die een rol spelen in het succes van wat je onderneemt.
@Lieven: schrijven doe ik zeer beslist met passie! ;-)
@Rosine: 'de rest volgt idd, maar zeker niet vanzelf. Het kost vaak veel opofferingen en inspanningen! Maar zolang je het leuk vindt, loont het de moeite.
@Ton: deze openhartigheid heeft me enorm geraakt! Tsjonge, respect voor wat je vertelt en onderneemt! Waw, zoveel positiviteit, word ik stil van. Ik kan hier veel van leren. Dank je wel voor deze mooie aanmoedigende woorden!
awel zulle
je bent MENS en hebt een idee - dat zul je uitvoeren ook !
het idee wordt belangrijker als de mens - dat is wat je wou.
Maar een mens is meer dan een idee !
Waarom beperkt de mens zich toch steeds tot 1 idee : er is 1 god, iedereen heeft recht op liefde, materie is onbelangrijk, ....
Misschien is de mens klein en wil ie zich beperken ...
Misschien is de mens zwak en wil ie de wereld overzichtelijk maken ?
Denk aan Ramses Shaffy met zijn liedje Zing, Lach, Huil en Bewonder
Lieve Heidi, Pak die pen nu maar op, start te schrijven, en hou pas op als je honger hebt, eet het lekkerste dat je in huis hebt, pak die pen weer op en schrijf tot je slaap hebt, slaap de lekkerste slaap, pak je pen op tot je honger hebt, ....
Lieve Heidi
zing, schrijf, lach huil en bewonder
Rene´
conformeren of rebelleren?
Wanneer je als free lancer of zelfstandige werkzaam bent is elke opdrachtgever je werkgever. Plus jijzelf! Ik vind echter dat het voor de kwaliteit van je werk (de optelsom van inzet, motivatie, creativiteit, vaardigheid, ervaring, passie, vakkennis et cetera) geen enkel verschil mag maken of je dat doet in een vaste arbeidsrelatie of in
los / vast verband. De onafhankelijkheid van geest moet je behouden
wanneer je in loondienst werkt. En de verantwoordelijkheid ten opzichte van goede aanpak en uitvoering moet je blijvend etaleren als zelfstandige. Er is namelijk feitelijk geen enkel verschil! Het enige verschil ligt hooguit in de beloning. Een loondienstverband biedt (maar niet gegarandeerd) de zekerheid van maandelijkse storting op je bankrekening. In een freelance situatie moet je dat elke dag waarmaken en hebben fouten vaak direct consequenties. Ik ben sinds '81 werkzaam als zelfstandig creatief binnen een eigen bureau. De activiteiten in 2007 verkocht en afspraken gemaakt om nog 5 jaar verbonden te blijven bij de nieuwe eigenaar. Vanaf dag 1 bleek dat ik een blunder had gemaakt met mijn keuze voor de kopende partij. In begin 2010, na 2,5 jaar dagelijkse ergernis en dreigend verlies van passie voor mijn vak, heb ik de samenwerking stopgezet en ben helemaal opnieuw begonnen. Financieel verkeer ik in zeer zwaar weer. Mijn netto inkomen is met 90% afgenomen, de spaarcenten zijn verdampt. Maar ik ben lang niet meer zo happy in mijn werk geweest.
Want ik heb alweer een zestal fantastische nieuwe opdrachtgevers en uiterst boeiende projecten waarover ik mag meedenken en waaraan ik kan meewerken. Over wellicht 2 jaar ben ik terug op een redelijk financieel peil. Maar vandaag al geniet ik met volle teugen van mijn opwindend bestaan als zelfstandige (niet meer zo) jonge hond!
'k Ben zelf momenteel vast
'k Ben zelf momenteel vast full time aan het werk maar zelf ook aan het denken aan een "zelfstandig" leven maar weet ook welke onzekerheden daar aan vasthangen... ach, alles heeft zijn voor- en nadelen maar 1 ding moet je doen, vasthouden aan wat je graag wil en de rest... dat volgt wel ;-)
schrijven
Ja, brood moet er op de planken komen maar schrijven moet jij toch ook maar blijven doen.
Doe iets wat je passie is, daar ben je steeds goed in.
Ik heb zelf het idee dat er
Ik heb zelf het idee dat er markt is in het teksten testen van websites. Een test je website op 122 commerciële punten pakket zag ik eens ergens en zoiets als dit om je markt te verruimen http://www.mischa.be/
Als zelfstandige weet ik maar
Als zelfstandige weet ik maar al te best wat het is om te moeten omgaan met pieken en dalen en vooral met de onzekerheden dat dat laatste met zich meebrengt. Op die momenten wil je echt niet in mijn hoofd binnen kunnen kijken hoor.
Hoe je ook wil leven, brood moet er op de plank komen.
Als er iets is waar leeftijd goed voor is, is het voor het relativeren van deze periode. Ik ben ondertussen reeds 30 jaar als zelfstandig etaleur bezig en da's best een lange periode. Ik heb ook niet meer het gevoel dat ik aan wie dan ook iets te bewijzen heb, deze liggen achter mij.
Dat neemt niet weg dat ik in stille periodes steeds dingen probeer te ondernemen om mijn zaak draaiende te houden, maar dat hoort nu eenmaal bij een zelfstandig beroep. Ondernemen hé, het woord zegt het zelf.
Uiteindelijk hebben we gekozen voor de zekerheid van een onzeker bestaan terwijl vele anderen gekozen hebben voor de onzekerheid van een zeker bestaan. ( als je tegenwoordig ziet hoeveel mensen hun job kwijt geraken)
Je moet misschien een beetje tegen de wind ingaan als je voor jezelf wil werken, maar dat zal de aard van het beestje zijn zeker...
Talent heb je, daar twijfel ik niet aan ... dus gewoon doorzetten.
;-)
Als je dan maar volstaat met
Als je dan maar volstaat met het blijven onderhouden van je weblog! ;-)
Nee, ff serieus, zeer herkenbaar, maar i.v.m. de crisis die thans roelt is het eventjes niet anders. De aanhouder wint, zal 'k maar zeggen! :-)
Nieuwe reactie inzenden