Schrijven in opdracht

Een mede-verslaafde-twitteraar, die zich op zijn blog profileert als een dode komkommer, gooide dit balletje op: 'geef me 'es een onderwerp om over te bloggen'. Het kwam er nogal ongenuanceerd uit, maar ik kan het hebben van 'm. 'Vóór wat hoort wat,' repliceerde ik: jij geeft mij er één, en ik jou.

'Schrijf iets over de uitvinding van: het stapelbed, de papieren zakdoek en de oorworm', stelde hij voor. Nu moet je weten dat dit heerschap de hele middag in de hete zon op terras gezeten had , toen hij hiermee op de proppen kwam. Een causaal verband hoefde ik dus niet te zoeken. Gezien ik vertrouwen heb in zijn originaliteit, ontstond er een consensus.

Ik moet eerlijk bekennen dat ik niet zo veel heb met uitvindingen. En al helemaal niet met stapelbedden, papieren zakdoeken of oorwormen. Vandaag een uitzondering, onder lichte 'dode komkommer-dwang', welliswaar.

Voor mij is het duidelijk dat het stapelbed uitgevonden werd om twee redenen: ruimtebesparing en ruzie maken. Naast het feit dat je op een praktische manier je kids kunt stapelen, heeft dit type bed diepe impact op hun psyche. Het helpt hen op weg naar volwaardige volwassenheid; ieder gezond kind zal ontegensprekelijk op het bovenste bed willen liggen. Hierom zal gevochten worden. Een doeltreffende voorbereiding op hun latere leven. Ze zullen geroutineerd worden in vechten, en staan voor hun rechten. Hun maatschappelijke kansen zullen aanzienlijk verhogen.

Dan de papieren zakdoek. Deze werd op de markt gebracht in het kielzog van het stapelbed; voor jengelende kids en luie huismoeders die niet van strijken houden.

Als laatste de oorworm. Hier word ik gekweld door de vraag: wat was er eerst, de worm of het oor? Het antwoord moet ik je helaas schuldig blijven.