Vrouwtje verovert mannetje

Vrouwtjes die een mannetje willen, zetten alles op alles om hun doel te bereiken. Eenmaal haar oog gevallen op een geschikte prooi, begint een gecompliceerd proces. Een vrouwtje dat overvallen wordt door fenylethylamine, noradrenaline, dopamine, endorfine, oxytocine en adrenaline, ondergaat een wonderlijke transformatie. Ze is dan niet langer een gewone-, maar een verliefde vrouw. Het mikpunt van haar lusten, zal nu nog maar met moeite kunnen ontkomen aan haar geslepen onvoorspelbaarheid.

Ze is nu op haar mooist. In vorm, getooid in haar elegantste outfit, geurend naar wilde rozen, bespeelt en manipuleert ze haar mannetje en houdt hem stevig vast in haar poezelige handjes. Lachend en ongecompliceerd huppelt ze lichtvoetig door het leven. Het mannetje laat zich gewillig injecteren door haar bedwelmend gif. Gehypnotiseerd, als een kalf ter slachting, volgt hij haar gewillig naar waar ze hem hebben wil; de slaapkamer. Ze wil paren. Ze wil zich voortplanten. Behendig verleidt ze hem tot de illusie dat ze dit leuk vindt.

Na het paren komt onverbiddelijk de zwarte weduwe naar boven. Het nietsvermoedende mannetje zal langzaam maar zeker opgevreten worden door haar destructieve grillen. Met lede ogen zal hij moeten toezien hoe zij haar elegantie inruilt voor lompen. Haar minzame gewilligheid zal plaats maken voor gevit en bekvechten over de kleur van het behang. Ruimdenkendheid transformeert in kleinburgerlijk, bekrompen gezeur en jaloezie. Slechts haar nazaten zullen nog overspoeld worden met tederheid en aandacht. Het mannetje mag alleen nog zorgen voor financiën. En eventueel voor nog een telg. Verder zal hij zijn eigen weg moeten vinden. En hij zal dromen van dat ene begin, die ene vrouw...