Hoe ik voor hem door de knieën ging

Ik had hem een week of vijf niet aangeraakt. Een bewuste keuze, om mezelf ervan te overtuigen dat een leven zonder hem mogelijk is.

Ondanks zijn verleidelijke, donkere uitstraling had ik ‘m al die tijd kunnen weerstaan. Iedere ochtend als ik wakker werd, was ik me scherp bewust van zijn aanwezigheid. Vooral z’n indringende geur, maakte dat ik meermaals met knikkende knieën het bed verliet.

In die weken stortte ik me met hart en ziel op m’n werk. M’n vrije tijd vulde ik bijna obsessief op, met alles wat me maar kon afleiden.

Vandaag werd het me te veel. Die vijf weken van zelfbeheersing hadden me half wild gemaakt van verlangen. Ik wilde hem bezitten en z’n warmte door m’n lichaam laten stromen. M’n hele ziel wilde zich hartstochtelijk laven aan z'n kracht.

Gehypnotiseerd ging ik op m’n doel af. Niets kon me nog tegenhouden. Met trillende hand maakte ik me klaar voor zijn ontvangst. Na m'n eerste slok wist ik het zeker: ik ben en blijf een koffiejunk.