Happy Birthday to E!!!

E. is vandaag dertig geworden. Maanden op voorhand was hij al bezig met deze mijlpaal in zijn leven. 'Een derde van mijn leven is al om', zo mijmerde hij. Ik heb last van een 'one-third of my life-crisis, kondigde hij even later dramatisch aan.

Op een dag vond ik hem, helemaal overstuur, in de badkamer, met een minuscule grijze haar tussen z'n vingers geklemd. Het zwaard van Damocles hing hijgend boven zijn spiegelbeeld, terwijl hij als een bezetene zijn zwarte, weelderige krullenbos doorzocht. Een radeloze, op zoek naar grijs verdriet.

Dat ik om de vier weken hele bossen zilverwit sta te verdoezelen met dikke lagen stinkende verf, deert hem niet. 'Jij blijft eeuwig jong', gekscheert hij dan. Je moet weten dat wij lichtjes in leeftijd schelen. En nee, ik ga niet vertellen hoeveel...

Afijn, vandaag is dus de grote dag. De dag begon, zoals zoveel zaterdagen met chocolade-broodjes, een ristretto met suikerschuim, een kaarsje, en voor de gelegenheid twee kaarten. Één met de een felicitatie voor zijn 25ste verjaardag en de ander met een geschenk van mij: 5 jaar in reserve. In kleine letters stond erbij dat hij deze mag bewaren tot hij beseft dat ouder worden leuk is.

Natuurlijk is ouder worden leuk, en zóóó natuurlijk: verlies en vergrijzing van de weelderige zwarte krullen, verslapping van de teelballen, een buikje dat naar het zuiden zal neigen, stifttanden, problemen met de spijsvertering... Dit zijn toch helemaal geen dingen om wakker over te liggen!

Vergrijzende mannen liggen trouwens goed op de markt. Uitgezakte vrouwen niet.

Wie moet hier zich eigenlijk druk maken???