Vertelt jouw beroep iets over jezelf?
mei
31
Wat doet u in het dagelijks leven?'
'Je kunt me beter vragen: wie ben ik, in plaats van wat ik doe.'
'Maar, wat iemand doet, vertelt toch iets over de persoon?'
'Nee, vind ik niet.'
'Waarom wilt u niet geassocieerd worden met wat u doet?'
'Omdat mijn beroep een negatieve bijsmaak heeft voor veel mensen.'
'En u wil niet dat mensen aan u denken in deze context?'
'Nee.'
'Maar waarom doet u dan wat u doet?'
'Omdat mijn ouders deze keuze voor mij maakten.'
'En u heeft dit dan maar lijdzaam voortgezet?'
'Euh nee, ik ben wel blij met mijn beroep.'
'Maar u wil er niet mee geassocieerd worden? Is dat niet een beetje tegenstrijdig? Als u blij bent me uw beroep, dan zegt dat toch iets over wie u bent?'
'Grmphh.....'
Reacties
Michael
@Michael: niks zo fijn als jezelf zijn!
@Ton: ik wens je in elk geval
@Ton: ik wens je in elk geval veel succes! Met zoveel enthousiasme, zal het zeker succes hebben!
Sommige mensen maken moeilijk
Sommige mensen maken moeilijk de overgang tussen de persoon en zijn/haar werk.
Een hele tijd terug was ik bij een klant aan het werken en tijdens een gesprek met de uitbaatster van de zaak vroeg ik haar waarom ze nu nog niet gerouwd was. Zij woont al jaren samen met haar vriend en ondertussen hebben ze twee dochters zien opgroeien, vandaar mijn vraag dus.
Waarop zij antwoordde dat het financieel niet zo interessant zou zijn, dat ze met de boekhouder er reeds over gesproken hadden maar hij ook geen financieel voordeel zag in deze stap. En zo dramde ze nog een hele tijd door. Op het einde van haar betoog zei ik haar dat ik haar niet vroeg naar hun financiele of zakelijke stand van zaken maar gewoon waarom ze nog niet getrouwd waren. Waarop ze antwoordde: Hij heeft het me nog niet gevraagd.
Eindelijk waren we bij het echte antwoord toegekomen.
Er zijn veel vooroordelen in het leven en veel daarvan worden bepaald door wat je als werk doet. Hoeveel mensen worden vandaag niet meer bij hun naam genoemd maar door hun beroep, hij is IT-er, dat klinkt goed hé.
Voor sommige is het ook een middel om hun status wat op te krikken.
Maar wat andere mensen hiermee doen maakt voor mij eigenlijk niet zo veel uit, ik ben mezelf en verdien mijn boterham met het etaleren en decoreren, en toevallig oefen ik ook dat beroep redelijk graag uit dus denk ik ook wel dat ook dat een invloed zal hebben op wie ik ben.
Waarschijnlijk zit ik ook in een luxesituatie zonder dat zelf te beseffen ... in de ogen van sommige mensen dan toch.
Volgens anderen en soms ook
Volgens anderen en soms ook volgens mezelf ben ik MR Positivo Himself. Wat er ook gebeurt, en believe me er gebeurt de laatste tijd heel wat in mijn bestaan, ik blijf er redelijk relaxed onder. Het leven is gewoon geweldig! Zelfs in perioden die normaal als crisistijd getypeerd zouden worden. Al jaren hanteer ik als persoonlijk motto de volgende haiku:
'De muren van mijn huis storten in.'
'Wat een ramp!'
'Maar wat een uitzicht!'
Ik prijs mezelf gelukkig met goede vrienden, hele leuke opdrachtgevers, mooie momenten, lieve kinderen en af en toe een goede slok. En natuurlijk het eten: koken is een van mijn bezigheden. En je kunt me wekken om voor vrienden (en voor mezelf) een lekkere hap te bereiden. Samen opeten, een lekker gesprek vol wijsheden en nog veel meer onbenulligheden...Allemaal privé natuurlijk. Maar ook wat werken betreft overheerst de passie om met verrassende voorstellen te verschijnen bij een cliënt. Zoals morgen, wanneer ik aan een groot winkelcentrum in Maastricht een marketing&communicatieplan presenteer. Een plan met 64 verschillende ideeën. Ik verheug me nu al op morgen!
Ton
@Ton: Mooi! Volgens mij ga jij met een brede glimlach door het leven!
@Michael: tuurlijk vind ik
@Michael: tuurlijk vind ik dit oké!
Dus, jouw beroep zegt volgende over jou: dat je van vrijheid houdt. Probleem stelt zich vaak dat mensen voorbarige, of oppervlakkige conclusies trekken op basis van wat je doet in het leven. Een beroep, om wat voor reden je het ook uitoefend, of je het leuk vindt of niet, zegt dus wel degelijk veel... toch?
beroep en ego
Ik herinner mij de TV show 'Een van de acht' in de jaren 70 op de Nederlandse televisie. Host: Mies Bouwman. Kort emo-gesprekje met de finalekandidaat, een kraandrijver op een hoogwerker in de haven.
MB: "Geweldig lijkt mij dat, zo hoog boven Rotterdam te kunnen werken!. Hoe lang doet u dat al?" Kandidaat: "Al 30 jaar. En ik vind er helemaal niets aan!" MB: ......? (sprakeloos).
Dit is mij altijd bijgebleven als exponent van mislukt beroepsbestaan. Hoe kun je in vredesnaam 30 jaar elke dag naar en van je werk gaan en telkens weten dat je dat niet leuk vindt?!
Ik doe mijn werk inmiddels (met onderbreking van 12 maanden sabbatical) 39 jaar. Ik moet er niet aan denken te (moeten) stoppen. Ik kom elke dag tijd te kort. Ben niet getrouwd met mijn werk, maar wel overtuigd dat mijn werk en ik onlosmakelijk met elkaar zijn verbonden. Ik ben ontwerper. Communicatiestrateeg. Ik mag voor anderen bedenken hoe zij zichzelf of hun organisatie het beste kunnen structureren en etaleren. Ik werk niet voor bedrijven, maar wel voor mensen. En dat is het mooiste dat er is. Doe Maar zong ooit "Is dit alles?" Mijn visie: "Ja. Dat is alles."
Wat ik doe in het leven? Ik
Wat ik doe in het leven?
Ik ben etaleur.
Ben ik daar blij mee?
Ik denk dat veel mensen veel harder dan ik moeten werken om hun dagelijkse boke te verdienen, dus denk ik dat ik daar wel blij om moet zijn.
Wil ik daar mee geassocieerd worden?
Als mensen niet verder kunnen kijken dan dat moeten ze dat maar doen, maar inderdaad mijn beroep ben ik niet, al maakt het al 30 jaar een groot deel van mijn leven uit.
Waarom ik dat dan doe?
Gewoon omdat ik het wel een afwisselende job vind, met veel vrijheid.
Is die vrijheid voor jou belangrijker dan je beroep?
... die vrijheid is mijn keuze, en da's een deel van mijn leven ... mijn leven ;-)
Even een tekstje geschreven volgend op jouw bericht ;-)
ik nam hiervoor even de vrijheid, la je het niet erg vindt.
;-)
Haha, ja grmbl... kwam bij
Haha, ja grmbl... kwam bij mij ook eventjes op! :)
Nieuwe reactie inzenden