Drie sneeuwvlokken
dec
22
Terwijl de één het vervloekt in een stapvoets rijdende file, droomt de ander weg bij een knisperend haardvuur en kijkt naar buiten: sneeuw. Verwenst en verheerlijkt.
Wat zijn we toch tegenstrijdige wezens. We bouwen werelden van microchips en leven in een tempo dat we amper kunnen bijhouden. We schieten satellieten de ruimte in en openen onze gordijnen met een afstandsbediening. Geniaal. Uitvinden en beheersen, is het motto.
Maar, als moeder natuur drie sneeuwvlokken 'dropt', lopen we vast. Dan raken we in de war en voelen ons overweldigd.
Overmorgen is het kerst. En, wonder boven wonder is 'ie eindelijk wit. Mikken we daar niet al jaren op?
Oké, het is vervelend als je glibberend en glijdend naar je werk moet en twee uur te vroeg de warmte van je nest moet verlaten. Alles vertraagt. En ja, het is waar; oudjes kunnen hun huis met moeite uit en schuifelen voetje voor voetje op straat, om hun broze beendergestel te sparen.
Met al onze uitvindingen en technologische snufjes geldt nog steeds deze regel: de kracht van 'drie sneeuwvlokken' maakt ons klein. Het dwingt ons, letterlijk en figuurlijk, stil te staan.
Sta stil, kijk en voel je klein...dit jaar is kerstmis wit!
Dit stukje werd geschreven op instigatie van @Poekie.
Reacties
Je hebt gelijk als je
Je hebt gelijk als je schrijft dat niettegenstaande alle technologie dat we vandaag in huis hebben, de natuur nog steeds de bovenhand haalt.
Het is mij in het verleden al meermaals opgevallen dat wij niet echt opgewassen zijn tegen de grillen van de natuur. En aangezien wij deze natuur zelf aan het beinvloeden zijn worden ook de reacties van de natuur grilliger.
Onlangs sprak ik met een parkwachter hier in het plaatselijke park omdat het mij opviel dat er steeds meer paden afgesloten werden door gevaar voor vallende takken. Ik heb deze situatie in het verleden nooit meegemaakt en ik kom reeds van in mijn jeugdjaren in dat park. Dus, even terug naar de parkwachter, deze wist mij te vertellen dat de bomen zich goed hebben verzet tegen de aanvallen van de mensen, maar dat ze op termijn toch moeten opgeven. Veel bomen in het park zijn nu ziek en zullen gerooid moeten worden.
Wij beinvloeden dus duidelijk de natuurelementen en ondervinden daar momenteel ook de gevolgen van, hevige stormen, op sommige plaatsen met overstromingen tot gevolg, onweders dat de daken van de huizen doet kletteren, en momenteel sneeuwval op een moment van het jaar dat we er nog niet aan toe zijn.
Mooi is het wel, maar alles komt stil te staan ... treinen rijden met vertraging of helemaal niet meer, bussen en auto's raken amper vooruit en onze vliegtuigen zien het ook al niet meer zitten.
Alleen de kinderen genieten van deze witte dagen, mooi om in te spelen en vooral heel rustig als je de tijd neemt om te luisteren.
Onze maatschappij is er niet klaar voor, niet klaar om even af te remmen en ook niet klaar om de tijd te nemen om van het mooie witte landschap te genieten ....
Nieuwe reactie inzenden