Wouter Van Heiningen dicht

Een paar jaar geleden las ik 'm voor het eerst. In den beginne z'n blog, later z'n bundel: 'Zichtbaar alleen'. Zo begon het. Van het één kwam het ander, en zo ontmoetten we mekaar, één jaar geleden. Hij dichtte, waar ik zong. De kracht van Social Media, zo zou je het kunnen noemen.

Een tweede bundel: 'Zoals de wind in maart graven beroert'
Ik lees 'm graag.

Voor mijn vader

In de herfst van je leven
doe je warme schoenen aan
en een stevige jas
tegen het guur

je trekt nog eenmaal
een beschutting op
- in oude woorden-
om vroegere dromen

zilverwit blad dwarrelt
oneindig langzaam
maar onvermijdelijk
naar de koude harde grond

je merkt de zachte
landing op
en beseft
dat in berusting
waarheid wordt gevonden

Wouter Van Heiningen