Dichten

Een paar jaar geleden las ik 'm voor het eerst. In den beginne z'n blog, later z'n bundel: 'Zichtbaar alleen'. Zo begon het. Van het één kwam het ander, en zo ontmoetten we mekaar, één jaar geleden. Hij dichtte, waar ik zong. De kracht van Social Media, zo zou je het kunnen noemen.

Een tweede bundel: 'Zoals de wind in maart graven beroert'
Ik lees 'm graag.

  Lees méér »

De dans van een vuurbol,
strijd om de nacht.

Vlammend rood in een gloed van oranje,
afscheid van een zomerdag. Lees méér »

Vanavond voel ik me verloren. Terwijl ik naar m'n reflectie staar in het donkere raam, lopen de regendruppels als tranen langs m'n gezicht. De zomer is voorbij. Lees méér »

Verlangend,
ongrijpbaar, ijl.

Zoekend,
reikend, ontastbaar. Lees méér »

Holle klanken spuien een volle zin.
Verhalen meanderen,
ideeën vinden hun weg.
Uitspraken transformeren,
gezegden met een doffe klank.
Het kolkt door m’n hoofd,
de woorden, de klanken, het geluid,
de voorbijglijdende wolken.
De zachtheid van hun reis,
de hardheid van hun vertrek.
De stilte verzwelgt het lawaai,
wolken drijven voorbij…

Als een schoen spreken kon
over zijn vele gestap.
Als een schoen vertellen kon,
over zijn reis uit ’t schoenschap Lees méér »