Passie voor Gillet
Tweet Share
Passie voor Gillet, oldtimer-motorfietsen. Jan Leus (46) heeft sinds jaar en dag de microbe te pakken.
Vrijdag 5 November 2010, tevens de dag van zijn verjaardag, opende Jan zijn privé-museum met zeventien oldtimer-juweeltjes. Pronkstukken, als resultaat van een jarenlange investering van liefde, geduld en hard werk. Ieder onderdeel, tot het kleinste schroefje, ging door de kundige handen van de man die er zijn levenswerk van gemaakt heeft om Gillet bikes in ere te herstellen.
Hoe het begon
De liefde voor deze oldtimers kreeg Jan te pakken, de dag dat hij twee oude Vespa's kon inruilen tegen een echte Gillet. Hij was toen veertien jaar.
Als kleine jongen had hij altijd al diepe bewondering voor 'de ruige man bikerman' van het dorp. Zijn besluit stond toen vast; op een dag zou hij ook op een motor rijden met dat diep, ronkend geluid.
Als ik hem vraag wat hem zo fascineert aan deze oude vehikels, antwoordt hij met warmte in zijn stem: 'Het geluid van zo'n bike is met niets te vergelijken. Trouwens, het berijden van zo'n ding is véél meer dan gewoon motorrijden. Je heb kennis van zaken nodig. Het is een liefde waar ik verder geen verklaring voor heb.'
De insiders
In de tijd dat iedereen zijn weg nog vond zònder het internet, zette Jan zijn eerste stappen in de wereld van de verzamelaars. Per post of via de ouderwetse beurzen moesten de contacten gelegd worden, op zoek naar specifiek materiaal om zijn eerste Gillet op te knappen.
Jan werd bijgevolg op zéér jonge leeftijd geïntroduceerd in het besloten wereldje van de gepassioneerde Gillet'ers. Hij kwam er vrij snel achter dat men in deze kringen er niet op uit was handel te drijven. De eerste focus van iedere verzamelaar was en is: 'het in ere herstellen van een Belgisch erfgoed'.
Gillet
Gillet motorfietsen werden vervaardigd en in de handel gebracht tussen 1919 en 1959. Ze werden wereldwijd geëxporteerd. Het bedrijf stopte in waardigheid en liet iets na waar de liefhebber later, handen vol geld voor over zou hebben.
Geduld werk
Met een niet te stuiten gedrevenheid is Jan, bijna iedere avond na zijn dagtaak bij de bank, aan het werk in zijn atelier. Daar gebeurt het. Daar wordt ieder onderdeeltje met zorg gedemonteerd, gezandstraald, schoongespoten, geplamuurd, geschuurd, tegen roest behandeld en gelakt. Een 'monkey job', maar voor Jan pur sang een passie. Met resultaten om trots op te zijn.
'Ik ben niet zo technisch aangelegd' zo vertelt hij. 'Voor deze issues doe ik meestal een beroep op mensen zoals Egon Duchateau en Yves Campion, twee gevestigde waarden in het Gilletwereldje. We helpen mekaar waar we kunnen.'
De opening
Vrijdag stelde Jan zijn ongemene collectie tentoon aan een klein gezelschap van insiders uit de Gillet- bikerwereld. Mevrouw Gillet, weduwe van de laatste Gillet uit dit geslacht, was eveneens aanwezig.
Onder het genot van een hapje en een drankje gaf Jan een bezielende toespraak over het tot stand komen van zijn privé-museum, waarbij hij zijn dankbaarheid uitte naar de vele mensen die hem hierin steunden.
De toekomst
Jan heeft nog legio aan idealen op het gebied van Gillet- bikes. Zijn liefde en passie voor deze nostalgische motorfietsen is mooi om te zien. En ik, ben blij dat er mensen zoals Jan bestaan. Mensen die onze geschiedenis in ere herstellen, zodat een kostbaar erfgoed in waardigheid doorgegeven kan worden aan onze toekomst.
