Afscheid

Gisterenavond ging je heen. Je verzorgster vertelde dat je zachtjes ingeslapen bent. Lieve tante, ik weet dat je geleden hebt. Ik vind het zo verschrikkelijk...

We waren machteloos. Maar sterk als je altijd was, duldde je géén medelijden. Je wilde je ellende niet delen. Sterk, moedig en met een ijzeren wilskracht. Zo was je. Zo blijf je ook in mijn herinnering. Het beeld van die pittige zakenvrouw, pianiste en zorgzame echtgenote zal ik altijd meedragen. Ik heb je bewonderd. Je pleegde altijd te zeggen dat mijn moeder draagmoeder was en ik jouw kind. Weet je nog?

Tante Riekie ik hield van je en hou van je. Je hebt nu rust, de strijd is gestreden.

Slaap zacht.